Σκεπτόμενος τα Πάθη Σου Χριστέ
την τόση τη στοργή και αγαθοσύνη,
το πόσο υπόφερες εκούσια για μας
να σβήσεις την αιώνια οδύνη,
με χείλη οπου τρέμουν και ποθούν
Εσένα με λαχτάρα να δοξάζουν
το ΄Ονομά σου τ΄ ΄Αγιο παντού,
όπου βρεθούν και όπου σταθούν
να το φωνάζουν.
Σε ικετεύω και με πόνο σου ζητώ
τη σκέπη Σου να ρίξεις Συ την θεία,
να μου γλυκάνεις την πίκρα της ζωής,
να με γλυτώσεις από τ΄ άγρια θηρία.
Να ρίξεις Συ το βάλσαμο Χριστέ,
και την ψυχή να κάνεις περιστέρι,
άσπρη να λάμπει από φως και από χαρά
και να οδηγήσεις κι εμέ σε θεία μέρη.
Στείλε το Πνεύμα τ΄ ΄Αγιο, τ΄ Αγνό
κι οδήγησέ με σε λιμάνι σωτηρίας,
να μην πνιγεί η ψυχή μου και χαθεί
στη δύναμη της άγριας τρικυμίας.
Κάνε να στέκω Κύριε, σταθερά,
να περπατώ στ΄ αχνάρια τα δικά Σου
και υπηρέτης Σου να γίνω καθαρός,
προσφέροντας καρπούς στο κήρυγμά Σου.
Κι όταν, Χριστέ μου, η ψυχή μου
χωριστεί
για πάντα απ΄ το χωματένιο σώμα
και ανεβαίνει προς τον θρόνο Σου
κι αυτή
για να κριθεί εμπρός εν τω ουρανίω
δώμα,
κάνε ν΄ ανέβει λαμπερή και φωτεινή
και με πνευματική τροφή εφοδιασμένη,
ν΄ ακουσει τη γλυκιά Σου τη φωνή:
ΛΑΒΕ ΖΩΗ, ΧΑΡΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου