Πως μπόρεσες και χώρεσες
σε έναν πλανήτη μόνο,
Εσύ που το σύμπαν δημιούργησες
με έναν δικό Σου λόγο.
Πως μπόρεσες και χώρεσες
Χριστέ μου μες στην φάτνη;
Εσύ που Είσαι καθήμενος
επί θρόνου δόξης, σε ουράνιο παλάτι.
Έλα και στης ύπαρξης μας τα όρια τα στενά
Ο επιβλέπων αβύσσους, Άπειρος Θεός,
στείλε της Βηθλεέμ το άστρο
να ανάψει μέσα μας ελπίδας Φως.
Χριστούγεννα στην μικρή μας καρδιά
το σήμαντρο της χαράς να σημάνει,
Της αγάπης Σου η φωτιά
την ψυχή μας να θερμάνει.
Ο νους με τους ποιμένες
ταπεινά να Σε προσκυνήσει
Και η καρδιά με τους αγγέλους
με ευγνωμοσύνη να Σε δοξολογήσει.
Η πλάση φόρεσε τα γιορτινά
η Θεία συγκατάβαση την αναγεννά,
Τον Κύριο όλοι άσατε
Χριστός γεννάται δοξάσατε!