ΣΤΗ ΔΑΚΡΥΡΡΟΟΥΣΑ ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ

Στην Υψηλή Βασίλισσα Πλατυτέρα,

τη Γλυκυτάτη Παναγία και του Χριστού τη Μητέρα,

Τη φέρουσα στα σπλάχνα της Υιό Θεού του Κτίστη,

που εις τον κόσμο έφερε χαρά μεγίστη.

Αυτή που καταδέχτηκε ρομφαία να δεχτεί

εις την αγία Της καρδιά  να πληγωθεί,

Βλέποντας πάνω στον Σταυρό Υιόν Μονογενή Της,

κρεμάμενο, πόνεσε πάρα πολύ η ψυχή Της.

Σ’ αυτή που τρέχει πάντοτε σε κάθε πονεμένο

κι απομακρύνει τον εχθρό τον τρισκαταραμένο,

Αυτή που στέκει στο Θεό πάντα Δακρυρροούσα

και για τη σωτηρία μας με πόνο εκλιπαρούσα,

Σ’ Αυτή γόνυ ας κλίνουμε και σαν πιστά παιδιά Της,

ζητώντας τη γλυκύτατη, τη Μητρική αγκαλιά Τη,

Στη Μάνα- Αειπάρθενο, σ’ Αυτήν που σαγηνεύει

και τις χαμένες μας ψυχές τρέχει και τις γυρεύει

Και ρίχνει  θείο σκέπασμα την Αγία Της Σκέπη,

σ’ Αυτήν ύμνοι και ψαλμοί και σεβασμός Της πρέπει.

Καθένας με ταπείνωση ας Την παρακαλέσει,

κάθε βρωμιά και σκοτεινιά και μίσος ν’ αφαιρέσει.

Κάθε φορά που ενοχλεί ο πλάνος την ψυχή μας ,

με πίστη όλοι ας τρέξουμε στην Μάνα την Αγνή μας.

Ας καταλάβει ο καθείς κι ας μετανοήσει

και στη Μητέρα του Θεού έλεος ας ζητήσει.

Γιατί του Ελεήμονος Θεού είναι Μητέρα,

του Γλυκυτάτου Ιησού, του μόνου μας Πατέρα.

Ας ψάλουνε τα χείλη μας ψαλμούς κι ευχαριστία

προς την πανσέβαστη Κυρά, Δέσποινα Παναγία.