ΠΡΟΣ ΣΕ ΠΑΡΘΕΝΕ ΜΑΡΙΑ

Προς Σε Παρθένε Μαρία τους οφθαλμούς μου γυρίζω

 και τον καύσωνα της ψυχής μου απ’ την πηγή Σου δροσίζω.

Απ’ την πηγή του Υιού Σου, του γλυκυτάτου Σωτήρος,

του Λυτρωτού και Θεού μας, των νοσημάτων Λυτήρος.

Παρθενομήτωρ Αγία, το των Αγγέλων το θαύμα,

των χριστιανών η ασπίδα και των δαιμόνων το τραύμα.

Παράλαβε Παναγία υπό την θείαν Σου Σκέπη,

η χάρις Σου σε φυγή τους δαίμονες να τρέπει.

Το κάλλος του Παραδείσου, Συ η οδός των θαυμάτων,

της Βασιλείας στολίδι, δυνάμεων άσμα ασμάτων.

Είσαι ο ήλιος που φέγγει προς τα ουράνια πλούτη

και δίνει θάρρος κι ελπίδα μέσα στη ζωή μας ετούτη.

Επιθυμώ Παναγιά μου τη Μητρική Σου αγκάλη,

το Μητρικό Σου το χάδι, που την ψυχή μας αγάλλει.

Επιθυμώ τ’ άγιο  μύρο που πλύμμυρίζεις Παρθένα

όταν μ’ αγάπη σκορπίζεις στους δούλους Σου, σκόρπισε και σ’ εμένα.

Επιθυμώ να Σου ψάλλω ύμνους προς Σε, μελωδία,

προς τη Μητέρα του Πλάστου, Υπέρλαμπρη Παναγία.

Είσαι η Βασίλισσα πάντων των χριστιανών, η θεία βρύση,

 που ρέει μέλι και γάλα και στέλνει τον πονηρό εις τη δύση.

Επιθυμώ Δέσποινά μου, δώρο προς Εσένα να στέλνω

την ταπεινή προσευχή μου κι ευλογία να παίρνω.

Επιθυμώ να μυρίζω των λουλουδιών την ευωδία,

να νιώθω του Παραδείσου τα περιβόλια τα θεία.

Το σκίρτημα των Αγγέλων προς Εσέ Αγνή Παναγία,

το «χαίρε» όταν λέγουν προς Εσέ του παντός την Κυρία.

Δος μου Εσύ Θεομήτωρ το Άγιό Σου το χέρι

και στείλε το ουράνιο, θείο , πνευματικό Σου αγέρι.

Ν’ απαλλαγεί η ψυχή μου απ’ των δαιμόνων το θράσος,

να μπει εις την Βασιλεία, του Παραδείσου το δάσος.

Ινά υμνεί αιωνίως Εσέ τη γλυκιά Παναγία

και Κύριον τον Θεόν μας, Τριάδα την Αγία.

Μεσίτεε προς τον Θεόν να μην απωλεσθούμε,

θεάρεστα να ζήσουμε, μαζί Του να βρεθούμε.

Κι αιώνια με Σένανε τη Μάνα τη γλυκιά μας,

υμνολογώντας πάντοτε το Μέγα Βασιλιά μας.