ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ Ο ΔΟΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Πηγή του φωτός ο Ηγέτης του παντός. Σαν λογικά όντα έχουμε κάποια προσόντα όταν έχουμε γαλουχηθεί με νουθεσία Κυρίου, με πεποιθήσεις του Θείου Μεγαλείου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ τι έκανε και τι κάνει ασταμάτητα ο Θεός για μας, παρόλας τας παρεκτροπάς μας. Ας ομολογούμεν την Παναγαθότητά Του. Μας οδηγεί σε κατεύθυνση Σωτηρίας, μας συντηρεί καλλιεργώντας την ψυχή για να μην καταλήξωμεν σε χώρο απωλείας. Πρέπει, όμως, να εργαστώμεν καλώς και μετά σεβασμού στην τήρησιν των Νόμων Αυτού. Τα καλά κόποις κτώνται κι από τον Θεόν αξιολογούνται και βραβεύονται. Οι σωστά σκεπτόμενοι πάντα με Σταυρό και προσευχή πορεύονται, διότι ο Σταυρός του Κυρίου είναι ο φόβος και τρόμος του θηρίου, διότι η θεία χάρις ενεργεί και οι πιστοί γίνονται ασφαλισμένοι, διότι ένωσις με τον Θεόν είναι θεμελιωμένη.

 Μακάριοι οι διατηρούντες την πίστην ζωντανήν, οδηγούν προς αγιασμόν την ψυχήν. Όταν οι αισθήσεις μας λειτουργούν χωρίς φθορά στην καθημερινότητά μας συναντάμε διάφορα θεάματα και ακούσματα που αρκετά μας επηρεάζουν και σε σκέψεις πολλές μας βάζουν. Είναι πολύ γνωστό πλέον ότι υπάρχει ένας νόμος της φύσεως, κάποιας αντιθέσεως, το διαπιστώνουμε κάθε στιγμή σε κάθε βήμα στη ζωή. Υπάρχει ο νόμος του καλού και του κακού, του ωραίου και του άσχημου, του ωφέλιμου και του βλαβερού. Ένας χώρος με καθαρό περιβάλλον μας αρέσει περισσότερο από έναν ακάθαρτον και ακατάστατον. Ή ένας άνθρωπος όταν έχει παρουσιαστικό καθαρό και τρόπο ευγενικό μας αρέσει περισσότερο από έναν ακάθαρτον αγριάνθρωπον επιθετικόν. Είναι, λοιπόν, τόσο απλό και κατανοητό. Ο Θεός μας είναι ο αντιπρόσωπος παντός καλού και αγαθού και οδηγεί σε αιώνια μακαριότητα και ο άλλος ο πονηρός κατακτητής οδηγεί σε καταστροφικότητα.

Λέμε, επίσης, τα οψόνια της αμαρτίας θάνατος. Στον χώρο του κακού υπάρχουν τα πύρηνα καζάνια της κολάσεως. Λοιπόν, συνετιστείτε οι ελαφρώς σκεπτόμενοι, να πέσετε στα γόνατα δείχνωντας μετάνοια για να μην χάσετε τα Ουράνια. Μην γίνεστε εύκολη λία πέφτοντας στις παγίδες του πονηρού. Είανι τόσο δολοπλόκος που προσπαθεί να πείσει π.χ. λέει η εντολή του Θεόυ «ου κλέψεις» κι αυτός σου ψιθυρίζει « ε, δεν πειράζει, ένα μικρό λουλουδάκι ξένο εάν κόψεις δεν θα πάθεις τίποτα». Μα αυτή είναι η πλάνη. Κοντά σε αυτή θα ακολουθήσει πιο μεγάλη. Ποτέ μην πειράξεις ξένο χωρίς να το ζητήσεις. Λέει άλλη εντολή «ου φονεύσεις», μα εσύ μπορείς να σκοτώσεις με το στόμα έναν άνθρωπο με έναν πονηρό λόγο. Έτσι δεν έκανες φόνο; Προσπαθεί να πείσει ότι δεν υπάρχουν μικρές αμαρτίες, ενώ κάθε μέρα που ξεκινάει λεγεών δαιμόνων επιτίθεται και πειράζει τον κόσμον και κάθε δαιμόνια στο τέλος της ημέρας δίνει αναφορά στο μεγάλο τα κατορθώματά του.

Μία ημέρα ένα μικρό δαιμόνιο όταν ήρθε η ώρα του να απολογηθεί, καθόταν ζαρωμένο, αμίλητο και θλιμμένο. Τον ρωτάει ο μεγάλος «τι έκανε ς εσύ σήμερα;» και διστακτικό του απάντά «τίποτα σπουδαίο, μόνο που ψιθύρισα στο αυτί κάποιου που πήγε να εξομολογηθεί πρώτη φορά, ότι έχει καιρό να πάει άλλη φορά να τα πει, γιατί ντρεπόταν πολύ». Τότε ο μεγάλος δαίμων λέει « μα εσύ έκανες το πιο σπουδαίο, μπράβο». Ας αναλογιστούμε, λοιπόν τον πόλεμο τον καθημερινό, ζητώντας βοήθεια από τον Δημιουργό.